Nemophila's Noorse Boskatten

De Briksdalsbreen.

Vanmorgen leek het niet écht weer om te gaan wandelen, maar wilde toch even gaan kijken waar we moesten zijn wanneer we de gletsjer wilde gaan bezoeken.
Maar ja, met ons weet je het nooit. Voor we het in de gaten hadden waren we al aan de wandel.
Hellinkje hier, hellinkje daar, lang leve de sportschool, want zonder onze training hadden we hier géén plezier in gehad, no wayJ
Nu liepen we iedereen voorbij, heerlijk om in beweging te zijn en weer eens te zweten.
Jep zweten deden we wel, want het was inmiddels mooi weer.
Op het wereldberoemde bruggetje moest er natuurlijk een foto van mij gemaakt worden.
Deze brug staat in elke reisgids van Noorwegen. Er loopt dan een paard met wagen overheen.
Die romantiek is verleden tijd. Net als in Giethoorn, waar niet veel meer gepunterd wordt, zo zijn het paard met de wagen vervangen door “fluisterwagentjes”, een variant op de fluistbootjes van Giethoorn.
Toch is dit wél de oplossing, want stel je voor dat al die horden Japanners met paard en wagen naar boven moesten, dan was de pad geplaveid met stront.
Japanners zijn rare mensen, sorry dat ik het zeg. Ze lopen allemaal met wollen mutsen op, dikke jassen aan, en bij een beetje zon moeten de zwarte haren bescherm worden. Stel je voor dat ze verkleuren, blehhhhh…. Net als bij de zwarte boskatten, die zijn in de zomer ook meer bruin dan zwart, so what???

Na een uur lopen kregen we de slagroom op ons ijsje, of andersom hahahaha….
Ik had deze gletsjer nog nooit gezien van zo dichtbij, heel erg indrukwekkend!
We hebben ons als een stel berggeiten op een rotsblok geïnstalleerd en hebben genoten van de zon, het ijs en alles wat ik niet in woorden kan omvatten. De foto’s geven het wel een beetje weer.

Na een uur zijn we terug gelopen.
De grote aantallen mensen waren inmiddels al verdwenen, en konden wij op ons eigen tempo en met “ De machtigste koning van storm en van wind, ‘t is de arend geweldig en groot….” neuriënd naar beneden lopen, “tiralala, tiralala, tiralala, tiralala…. hoihoi. Ja wij zijn de heerser der aarde de koningen vahan de zee…”

Het is inmiddels prachtig weer en we hebben besloten om hier geen 3 maar 4 nachten te blijven. De komende dagen wordt het hier mooi weer en dan kunnen we ook eens lekker in de zon zitten. In het binnenland regent het blijkbaar bakstenen, dus of we daar nog naar toe gaan weten we niet. Misschien blijven we wel in het westen hangen.

De foto hieronder is het toetje van vandaag!

Daor is de zon……

Daor is de zon, we gaon een endje lopen.
Daor is de zon en alleman die fluit.
Daor is de zon dus zet de raom mer open,

de kachel kan wel uit!

Camping Gryta

Ik had de camping-beheerder beloofd om een link naar zijn site te maken.
Die man is goed bezig, hij is de enigste camping met internet hier in het hele dal.
Zo ondescheidt hij zich van de rest.
Verder zijn we zeer tevreden!

Camping Gryta

Good morning sunshine?

De hele nacht zijn we in de wolken geweest, letterlijk.
Zoals je op de foto’s kunt zien hangt de bewolking nog erg laag, en wordt de wereld een stuk kleiner.
Echt koud is het niet, alhoewel ik het kacheltje in de hut effe aan heb gezet.
Martin is nog met zijn beautysleep bezig, die heb ik al uitJ
De eerste week van onze vakantie heb ik zoveel geslapen, wel vaak meer dan de klok rond en ging ik in de middag ook nog een tukkie doen, erg hè?
De plannen voor vandaag zijn het bezoeken van de Briksdalbreen, een uitlopen van de mega gletsjer die hier in het zuiden van Noorwegen ligt.
Het is een overblijfsel van de ijstijd, de grootste gletsjer van Noord-Europa, en verder van Europa ook denk ik, toch?
Als je door Noorwegen rijdt dan is het een echte “sta in de weg”, je moet er steeds omheen.
Zoals bij zoveel dingen in Noorwegen, om de fjorden, de Jotumheim, Hardangervidda en deze “Breen” heen.

Maar dat maakt hier nou allemaal zo mooi, je wordt gedwongen om op de rem te gaan staan en je te laten domineren door de natuur.
Ik hoor wel eens mensen zeggen, in hoeveel dagen kunnen we in bv. Trondheim zijn en dan zeg ik: “ in 3 dagen vanaf het zuiden van Noorwegen” . Ze kijken me dan vaak vreemd aan, maar hier rijd je niet veel harder dan 50 km/uur, en dan moet je nog goed je best doen.

Hopelijk trekken vandaag de wolken nog op, het kan zomaar.
Ik heb het idee dat ze niet van plan zijn om hier leeg te regenen. Wie weet dat de zon ze nog weg kan jagenJ

Polls

Ik heb geen idee hoe ik een poll moet maken:-) digibeeet hahahahaha...
Toch heb ik zoiets.
Wie weet wat 3 liter wijn kost in Norge, in Nederland nog geen 10 euroooo........

10 euro
20 euro
25 euro
30 euro
35 euro
of 40 euro, of 45 euro????

Nog ééntje de band van Martin zijn auto, ongeveer:

100 euro
200 euro
225 euro
250 euro
300 euro.

Wanneer ik de poll gevonden heb dan horen jullie het wel hahahaha.....

The day after

Vandaag staat het leven in het teken van de verplaatsing naar Briksdal en het vinden van een juiste band voor onze auto.
Hopelijk geldt voor ons niet de wet van Murphy, en houdt deze reserveband het totdat we nieuwe schoenen hebben gevonden voor onze auto.
Vanmorgen zijn we rond een uur of 8 opgestaan, voor mij geen straf want het slapen wilde niet lukken.
Ten eerste hebben we een film “The night gate” gekeken, een verhaal over de duivel brrrrrrrrrrrr…., en verder ben ik zo’n muts die al dat soort trubbels met de auto ook niet kan waarderen. Voor een ieder die mij kent, zal dit bekend in de oren klinken.
In Geiranger hebben we eerst een “Lille Gaupe” gekocht voor mijn lieve vriendin Linda en haar dochter die voor onze boswatje zorgen. Ik weet zeker dat ze blij zijn met het geschenk. Verder hebben we daar 2 kalenders gekocht, ééntje met staafkerkjes en ééntje met plaatjes van Noorwegen.

De Panorama kalender was nog niet uit, maar ik hoop hem te kunnen bemachtigen voordat we Noorwegen verlaten. Voor jou ook één Marian????

Onze auto heeft ons trouw naar Olden gebracht in Brikdal, al waar we de camping hebben gevonden die Marian ons heeft aangeraden, dank je welJ

Jaaaaaaaaaaaaaaaa ze hebben draadloos Internet, zelfs in onze hut, al zij het met horten en storen!!!!
We zitten hier dus op camping Gryta, een hele mooie goed verzorgde camping in Briksdal.
Een prachtige hut, zonder wc, want die heb ik niet meer nodig hahahaha…..
We hebben uitzicht op de gletsjer en het Oldenvatn, een meertje voor onze camping.
We zijn erg blij met dit plekkie, rust, stilte en een uitzicht………………………
Het ruikt hierbinnen naar schoon wasgoed, want ik heb net 2 wassen gedaan, en gedroogd.
Tja soms moet een mens wat, toch.

Vanmiddag zijn we naar Stryn gereden voor nieuwe schoenen voor onze auto, en ja, ze hadden de maat bij de VW garage.
We moesten 2 uur later terug komen, oooooooo geen probleem, hij nieuwe schoenen dan ik ook hahaha…. Geen zwarte maar mooie rooie, en 2 half lange broeken, tja je moet toch wat doen met je tijd, niet dan???

Nu zitten we heerlijk voor en in onze hut, het is gaan regenen, een echte avondregen.
Hopelijk is het morgen mooi weer, want dit is de derde keer dat we in Briksdal logeren en steeds regent het. We zijn dus nog nooit naar de gletsjer gelopen ivm het weer.
Maar goed we verblijven hier 3 nachten, dus we hebben de tijd.
We zitten met een heerlijk wijntje voor onze hut, en genieten van alles om ons heen.
O by the way, we zijn vandaag bij een drankenzaak geweest, raad eens hoe duur de wijn daar is.
Voor zo’n pak van 3 liter betaal je in NL ongeveer 10 euro, en hier????
Ook heb ik de tomaten bekeken, ruim 4 euro de kilo, en de komkommers zijn 2 euro per stuk, hoezo duur in Norge????
Wij hebben een blikje erwtjes open getrokken hahaha, smaakt niet naar NOKjesJ

Onze hut, de eerste.... mooi he?

Met donder en geweld.

De natuur is hier in de weer, en als de natuur niet in de weer is dan helpt de mens een handje mee.
Gisteren na ons heerlijke internet-uitje zijn we dezelfde weg terug gereden naar Geiranger.
Halverwege kwamen we in aanraking met een stuk rots, het ketste onder tegen onze auto aan, brrrrr…….
Op een parkeerplaats hebben we een tijdje gestopt en genoten van de wondere witte wereld om ons heen. Het was maar 4 graden, en toch was het niet koud!
De skiërs, die ook op een doordeweekse dinsdag hun weg naar boven zochten, om er daarna weer heel snel af te skiën, waren ook weer aanwezig. Het is een leuk schouwspel.

Ook zijn ze met man en macht de weg naar de Dalsnibba aan het schoonmaken.
De Dalsnibba is een berg met een hoogte van ruim 1500 meter, mwha, zou je zeggen, maar in Noorwegen zit je dan als ruim boven alle grenzen en vind je alleen nog maar sneeuw.
Op mijn Noorwegen-website vind je wel foto’s van het uitzicht vanaf de Dalsnibba.
Nadat we de telelens op de camera hebben geschroefd kunnen we de werkers in actie zien op de weg. De sneeuw spuit meters hoog.

Op mijn scherm zag ik dat er 2 sneeuwruimers bezig zijn. Dat hadden we zo nog niet eens gezien, zover weg gebeurt dit allemaal.

Bij de hut aan de voet van de Dalsnibba stroomt het water over de weg, het is aan het dooien daarboven en nog niet zo’n beetje ook.

Sinds wij hier zijn, en dat zijn 5 dagen, zien we de sneeuw smelten en het jonge leven eronderuit komen. De berkenboompjes beginnen blad te krijgen, en steeds meer watervallen zien we ontstaan.
Op het moment dat we in onze auto verder willen gaan zien we dat hij zegt dat we een lekke band hebben, SHIT!!!!!! Daar hebben we geen zin in.
Martin verwisseld vakkundig de band, heel goed van hem, want als ik het had moeten doen dan was ik kei hard gaan janken, en daar verwissel je geen band mee hahahaha…
Maar goed mijn manneke heeft ons geredJ
Een buschauffeur wist ons te vertellen dat we wel een reserveband bij ons moesten hebben, das hier verplicht en de boetes zijn niet mals in Noorwegen.
Goh, we moeten toch naar een garage kunnen rijden, of niet dan dan?
Lang leven de reservebanden, zo kunnen we mooi in Geiranger komen.

Morgen zien we wel verder.

In Geiranger scheen de zon op z’n best en hebben we besloten om te gaan uiteten!

Voor ieder een heerlijke pizza, en een glas rode wijn, heerlijk in de zon.
Ooowww wat heeft dat gesmaakt, na al die toast en lichte kost, mmmmm….

Op weg naar onze hut ontdekte we dat een waterval buiten zijn oevers was getreden, op de weg naar onze hut. Ik zeg nog tegen Martin:”als ze hier niet wat aan doen dan kunnen ze morgen een brug gaan bouwen”.
Het water komt met zoveel kracht de bergen uit, het slaat asfalt weg, stenen worden meegesleurd en het is zo’n prachtig gezicht, dat water dat zo gretig naar beneden wil, onvoorstelbaar mooi!
Later die avond was men de waterval aan het helpen om zijn weg te volgen, door een buis onder de weg door. Dus konden we vanmorgen gewoon weg, zonder eerst een brug te moeten bouwenJ

Een luie dag

Zo der zijn we weer:-)
Gisteren hebben we een erg luie dag gehad. Heerlijk in onze hut een boekje gelezen.
Ik heb het boek van Esther Verhoef gelezen, Rendez Vous. Een mooi verhaal doorspekt met uitspraken van Esther hahahaha. Leuk als je schrijver zelf kent, dan haal je haar/zijn spraaktaal eruit.
Het mooi van Noorwegen is dat je zo back to basic gaat.
Make up, wat is dat, en haren kammen hoe moet dat ook al weer?? Ik begin al aardig op een Trol te lijken hahaha...

Het weer was gisteren winderig, de zon scheen wel, maar we waaide hier bijna van ons plekkie af. Zelfs de roeiboot van de camping werd beter vast gelegd.
We hebben dus bijna niets ondernomen, ook wel eens fijn.
Vandaag wilde we op zoek naar een draadloos internet, ik wilde graag de foto's plaatsen.
In Geiranger is geen draadloos te vinden, dus dachten we aan Grotli, maar ook daar geen internet via mijn laptopje.Wel heerlijke waffels:-)
Dan maar door naar Lom................ o das dan nog maar een half uurtje hoor, we zijn niet écht gek hahahaha...
In Lom hadden we draadloos-internet en daar wilde ik naar toe.
Het weer voor vandaag is wel warm, maar ook waait het te hard. Wanneer je uit de wind en in het zonnetje zit is het lekker. De rit naar Lom is mooi, eerst door het hooggebergte heen en daarna langs de snelstromende rivier. We hebben uitgekeken naar rendieren en elanden, maar die zijn niet te bekennen.
Richting oosten lijkt het slecht weer, er hanger donkere wolken boven de bergen.
Morgen gaan we naar Briksdal, maar dat ligt net als Geiranger ook richting kust. Hopelijk hebben we daar ook zulk mooi weer.

Hieronder plaats ik nog wat foto's van de afgelopen dagen:

Geiranger vanaf de Adelaarsweg.


Richting Fjord, met de waterval de zevenzusteren:


Martin de Viking

Mooi, sneeuw, wolken en bergen....zucht....


Zonder veerboten kom je niet ver in Noorwegen, zeker niet in fjordenland.

Op een mooie Pinksterdag...

Vandaag hebben we het mooiste weer van de wereld.
Vanmorgen scheen de zon al volop, en dat is hij de hele dag blijven doen.
Dus hup in de benen en de wijde wereld in, met de auto wel te verstaan, want mijn buikgriep vergt meer van me dan me lief is, helaas.
We zijn als eerste richtig Dalsnibba gereden, de slagboom was weggehaald, en konden we verder.
Ja iets verder, want na een paar bochten hield het op, de weg was niet geschoongeruimd, dus moesten we keren, hellup... Op een veel te smalle weg, tussen muren van sneeuw in, zonder winterbanden. Dat is net zoiets als op je slippers de sneeuw in hahahaha... maar Martin heeft ons veilig naar beneden gebracht!

We hebben weer wat van de Noren geleerd!
Skien doen ze hier overal waar maar sneeuw ligt. Ze lopen gewoon tegen een giga berg op en skien ervan af!
Overal zie je auto's staan, en overal zie je de mensen als mieren de bergen opklimmen om er in een paar minuten weer af te roetsjen. Maar leuk lijkt het me wel, zo skien in de verse sneeuw.

Na dit avontuur zijn we richting Trollstiggen gereden, ook daar was het prachtig weer, met heel veel mensen op de been. Op de Trollstiggen was niet veel open, het is nog duidelijk voorseizoen, maar dat hindert ons helemaal niet. Alleen hadden ze wel thee-water, maar nog geen theezakjes in huis bij het restaurant!
Met zo'n mooi weer door deze prachtige natuurrijden, wat wil een mens nog meer?

Wat we morgen nog gaan doen weet ik zo net nog niet, als het zo'n mooi weer is, dan is het ook lekker om hier van het fjord te genieten, met een boekje en een kopje thee. Nog geen koffie, al ben ik wel aan de beterende hand. Ik leef nu al 4 dagen op taost, bananen, thee, magere melk en appelsap.
Wat er in mijn buik woed is erg hardnekkig, maar volgend mij ben ik het nu de baas en kan ik langzaam aan weer wat dingen aan mijn dieet toe gaan voegen!

Woensdag vertrekken we naar het Briksdal om de gletsjer te bezichtigen, dat hebben we nog nooit gedaan, en lijkt me een echte en must. We zullen daar 2 nahten blijven is de planning.
Voor iedereen ook zo'n mooie Pinksterdag toegewenst en tot de volgende blog!!!

Geiranger

Gisteren zijn we verplaatst van Lom naar Geiranger.
De route was erg mooi, zoveel sneeuw hebben we nog nooit bij elkaar gezien.
Op de plek waar 2 jaar geleden de weg versperd was, waren ze nu ook dit jaar zichtbaar bezig geweest met explosieven.
De hut aan de voet van de Dalsnibba is nog dicht, en het meer is een witte wereld, geen ijs of water te bekennen alleen maar sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw.
Heel in de verte hoog op een berg diep in de sneeuw zagen we een gezin van rendieren. Vader, moeder en een kalfje. Zou dat arme diertje daarboven in de sneeuw ter wereld zijn gekomen?
Ik was iig terug gekropen hahahaha.....
Nu kwam mijn telelens voor de eerste keer goed van pas. Met de normale lens had ik ze er nooit zo mooi opgekregen, maar nu staan ze duidelijk in beeld.
In Geiranger hebben we niet de hut genomen die we anders daar altijd hebben, maar een camping verder door. We wilde nl. een hut met wc en douche! Ik heb sinds een paar dagen buikgriep en heb de nare gewoonte op tussen 5 uur en 8 uur in de morgen mijn darmen te legen, en das niet lachen als je steeds jezelf aan moet kleden om te gaan p......
Ik weet zeker dat ik het dan niet droog had gehouden, dus een wctje voor onszelf!
Het weer is wat wisselvallig, vandaag schijnt met regelmaat de zon.
We vermaken ons prima en verblijven hier 5 nachten vanaf de 25ste.
Daarna gaan we het binnenland weer in.
Gisteren hebben we onze tweede Noorse Boskat gespot, een zwarte, zo mooi glanzend, en weer zoveel vacht, pracht!
We zitten hier bij een internetcafe, vandaar mijn onsamenhanged verhaal, en ik kan dus geen foto's plaatsen, die komen later dan wel.
Toh wel jammer voor jullie, want ze zijn zoooooooo mooi hahahaha.....(foto's op de 29ste mei toegevoegd)







Hier vind je webcams van Noorwegen, ook een webcam van het Geirangerfjord vind je daar.
Wij zitten in een hutje aan de overkant van het fjord, daar waar het smal gaat worden.

Een wondere witte wereld…

Vandaag 24 mei, zouden we het rustig aan doen. Maar iedereen die ooit eens met ons mee is geweest, weet dat daar meestal niks van komt.
Omdat het mooi weer was vanmorgen zijn we toch nog de Sognefellet op gereden, effe kijken of het daar ook zo mooi is.
Na een half uurtje rijden zagen we de dikke wolken boven de bergen hangen.
Daar boven zal het net zo slecht zijn als gisteren, en jawel het stofsneeuwde en het was er koud.
Ik heb een enkele foto genomen, maar de meeste vanuit de auto. Domweg omdat je nergens veilig kon stoppen.
Op de radio had men op z’n Noors ook nog wat te zeggen over de “55” . Met het beetje Noors wat ik in 1 jaar geleerd heb zei de dame geloof ik, dat de Sognefjell in de avond gesloten is.
Halverwege zijn we terug gereden, het was eigenlijk een beetje onverantwoord om er te rijden, zonder dat je er echt moest wezen. Zoiets als weeralarm code dubbel rood in Nederland, maar ja daar zijn we ook niets gewend hè?
Ik zat al te denken, we hebben geen deken bij ons en maar een halve liter water, stel je voor dat we ingesneeuwd raken, toch maar terug naar de bewoonde groene wereld.
Na dat we een broodje hebben gegeten in onze hut, we kwamen weer door Lom (Lom is een plaatje, eigenlijk in the middle of nowhere, maar er komen hier een paar wegen bij elkaar en dat maakt het tot een druk plaatsje), zijn we naar Vågåmo gereden om het staafkerkje te bekijken. Dit is nummer 17 van de 28 kerkjes die er nog zijn geloof ik.
Het kerkje is niet zo mooi als het staafkerkje van Hopperstad, het is wat vierkantiger en heeft kozijnen met ramen. De meeste kerkjes hebben een paar gaten om licht naar binnen te krijgen maar zeker geen ramen.
Toch leuk om ook dit cultuurerfgoed te hebben mogen aanschouwen.
Vågåmo ligt aan het begin van een weg waar ik niet omheen kan, de ValdresFlya.
De ValdresFlya is de eerste hoogvlakte die we mee mochten maken hier in Noorwegen, en ik vind haar prachtig.
Op dit moment kwam het leven er net onder de sneeuw vandaan, in alle kleuren wordt de lente verwelkomd.
Zo zijn de stenen grijs of blauw, de mossen variëren van rood tot aan groen, een heel mooi kleurenspel als je daar dan ook nog de hagel witte sneeuw en de ontspringende diepblauwe stroompjes bij denkt,mmmmmm….
Al vele malen hebben we daar de kuddes rendieren mogen zien gaan. Ja zo’n kudde gaat in zijn geheel. Je ziet niet 1 dier lopen, je ziet er dan een paar honderd voorbij denderen en dat is magnifiek!
We waren van plan om wafels te gaan eten in de jeugdherberg boven de op hoogvlakte, maar de weg was versperd. Het schijnt dat er meter sneeuw zijn gevallen de afgelopen nacht en die waren nog niet opgeruimd.
Zonder wafels maar met mooie beelden op ons netvlies keerde wij terug naar Lom.
Ik heb wat extra foto’s van de ValdresFlya geplaatst want het was er zo adembenemend mooi!
We hebben vandaag de eerste échte Noorse Boskat gezien, een zwart schilpadje.
Ze zwabberde het bos in, laag bij de grond, korte staart en een mega vacht, een echte Noor.
Morgen verhuizen we naar Geiranger.

De weg was recht de weg was krom...

Op dinsdagmorgen liep de wekker om 7 uur af, want het ontbijtje zou om 8 uur voor ons klaar staan.
Met wat vertraging heeft de Princesse Ragnhild het ruime sop gekozen. Het is een mooie kleurrijke boot. We zijn er al een keer mee naar Noorwegen gevaren, als nachtboot, maar hebben toen niets anders gezien dan onze hut. In het midden van de boot zit een mega lift, helemaal van glas, erg mooi.
Zoals ik al eerder melde, was mijn buik niet blij met mijn onderneming, en dat werd alleen maar erger. Op dinsdagmorgen nog aan de wal was het al een bende daarbinnen, iets verkeerds gegeten, hormonen, de spanning, zeg het maar?
Die avond heb ik Stavanger nog gezien, en dat had ik niet willen missen. Met maagkrampen en een opspelerige darm heb ik mijn hutje opgezocht. Martin is nog even gaan swingen hahaha… Wat was ik blij dat ik die schuit af mocht, in mijn hoofd en ook in de rest van mijn lijf voelde het net alsof ik zwaar gedronken had. Daar hoef ik éénieder niets over uit te leggen denk ik.
In Bergen wilde we mijn eerste plan gaan uitvoeren, het bezoeken van het staafkerkje Fantoft. Echter viel steeds de TomTom uit, vanwege de vele tunneel. Als het signaal net weer was opgepikt, dan kwam de volgende tunnel al weer. Dus geen kerkje kijken maar de natuur in, dat leek me een strakker plan.
We zijn langs het Hardangerfjord gereden, waar de fruitbomen in bloei stonden.
Verder richting Voss, en daarna over de Vikafjellet naar Vik. Een Fjellet is een soort hoogvlakte of een pas, die wij nog veel zullen zien. De sneeuw lag meters hoog opgestapeld, zoveel sneeuw heb ik nog nooit gezien. Het was helaas druilerig weer, met een temperatuur onder het vriespunt! Ik heb een enkele foto gemaakt, zo ook ééntje hier in het logje.
Aan de andere kant van de Vikafjel wachtte heeft schattige staafkerkje van Hopperstad op ons. Het eerste jaar dat we naar Noorwegen zijn geweest, hebben we dit kerkje ook op de foto gezet. Zo van de weg af. Ik had toen nog geen interesse voor staafkerkjes. Nu heb ik mijzelf een doelgesteld om ze ééns allemaal te bezoeken.
Het Hopperstadse staafkerkje is een plaatje. Wel één van de mooiste die ik heb gezien. Het heeft alles wat je van een staafkerkje verlangd, een mooie absis, een prachtig portaal en het staat er zo mooi tussen de roodbladerige beukenbomen. Het is de kerk van Borgund of Heddal in het klein, heel mooi!
Na het bezoek aan het kerkje hebben we de veerboot genomen naar Hella. We kregen sterk het idee dat de schipper ons niet mee wilde nemen, hij liep steeds onze auto voorbij. Raar dit ken ik alleen vanuit La France, waar meestal eigen volk eerst komt. Maar deze jongeman moest kiezen tussen ons of een Noorse auto. Nadat ik hem vertelde dat we al ruim 20 minuten hadden staan wachten kon hij niet om ons heen.
Aan de overkant liep onze weg verder langs het met bloesembomen omzoomde Sognefjord. Na het fjord ging de weg over in de “55” voor vele Noorwegen-gangers een oude bekende. Het is de weg over de Sognefjellet, deze weg kruipt op naar 1450 meter hoogte. Het was er spookachtig!
De weg was “uitgegraven” zo leek het, uit een pak sneeuw van meters hoog. Net zoveel als toen Marian, heel veel sneeuw. Alleen dit keer scheen de zon niet, en kon je niet zien waar de sneeuw ophield en de lucht begon. Hoog boven ons op de rand van de sneeuwwanden speelde de wind met de stuifsneeuw.
Zo hier en daar, eigenlijk op heel veel plekken, was de rand van de “muur” al afgevallen en werd de weg nog maar erg smal. Ik heb de Sognefjell nog nooit zo gezien, zoveel sneeuw, geweldig.
Foto’s heb ik helaas niet gemaakt, we konden bijna nergens stoppen, en eigenlijk begonnen we ook moe te worden en te verlangen naar een hut.
In Lom, was de planning, om te bepalen of we naar Sjoa of naar Geiranger zouden gaan. We gingen nergens heen hahahaha….. we zitten op dit moment op onze veranda van ons hutje in Lom, met uitzicht op de torenspits van Loms staafkerkje, tot schrijfs:-)

Onderweg op de boot

We zijn vandaag vertrokken met de Princesse Ragnhild.
De zon schijnt en de zee is rustig.
Mijn buikje vindt er echter weinig aan, ze is waarschijnlijk de tocht naar de Lofoten 2 jaar geleden nog niet vergeten. Of zit het tussen mijn oren en niet in mijn buikje?
Het mag echter de pret niet drukken. Vanavond gaan we een dansje wagen ahummmm.
Tot de volgende blog, ik weet niet hoelang ik hier heb, het is een muntjes apparaat.
Tja je moet soms even aan je verslaving toegeven,toch??

Heilige boontjes

Vanmorgen zijn we zo rond een uur of 10 vertrokken naar Hamburg.
We hebben mooi weer gehad onderweg, droog en zo nu en dan lekker zonnig.
Het hotel dat we via internet geboekt hadden was prima te vinden met Martin zijn vriendje TomTom.
Zo wat midden in de stad ligt dit oud aandoende hotel Stephan, met traplopers, kroonluchters en krakende vloeren......én draadloos internet en dat kon ik niet voorbij laten gaan.
Het hotel ligt ook op loop afgstand van de Reeperbaan, hét uitgaanscentrum van Hamburg volgens Martin. Dé plaats om een hapje te gaan eten.
Al snel bleek dat mijn vooroordelen over de Reeperbaan juist waren.
Peepshows, sexclubs en nog veel meer van dat Wallen gedoe. Hoeren, junks en zwervers te over.
Ik moet zeggen we hebben een lekkere Schnitzel Wiener Art gegeten en een paar overheerlijke wijntje.
In de ijssalon nog een ijsje en het is helemaal toppie.
Bij de BurgerKing stond een hele meute meiden op straat, keurig op een paar meter afstand van elkaar. Zelfde jasje, zelfde broek, zelfde tas. Ik zeg nog tegen Martin: "kijk het Veroncina Promotie team kennen ze hier ook. Veronica komt naar je toe deze zomer".
Tot dat een eindje verderop 1 van die grieten aan Martin vroeg "of hij miet wilden gaan".
Tja, hij moest bekennen dat zijn vrouw de centen op zak heeft hahahaha....
Geen promotieteam, iig niet voor Veronica, "of het moet zijn je bent jong en je wilt wat:-)"
Het volgende heiligboontje dat ben ik!
Ik ben er vandaag nl. achtergekomen dat ik een heilige ben, want de kerk hier tegenover het hotel heet St. Petri.
En dat is écht waar, kijk maar op de foto!!!!
Morgen gaan we verder naar Denemarken, maar nu eerst even slapen.....................

Bosliefjes

Het is hier een feest met al die gekke katten.
Makena is zo krols als een aap en dat moet de hele wereld weten.
Gisteren zijn we veel weg geweest en dat doen we vandaag niet.
We willen nog even genieten van als die Bosliefjes die hier rondlopen. We hebben hier mooie verzameling in huis.
Olinda vond het gisteren ook leuk om effe de poten te strekken op het terras.
Donna durfde de ren niet uit en Diantha is even komen kijken wat we aan het doen waren.
Agootje is erg foto geniek, kijk toch eens op de foto wat een mooi grietje?
Daar net was ik het manneke kwijt, ondanks dat ik bijna zeker weet dat ze niet weg kunnen lopen, blijf ik elke 10 minuten kittens tellen.
Een tik die voorlopig nog wel even blijft denk ik:-(
Aswin was helemaal niet vertrokken, je bent een boskat of niet. Bij gebrek aan een écht bos nemen we toch de mand met Viooltjes:-)

Hieperdepiep hoera!

"Onze opa Balou is jarig en dat gaan wij strakjes vieren met een lekker zakje Whiskas!"

"Langsaldielevenindegloria, hieperdepiephoeraaaaaaaaaaa......"

Katten- en kittenoppas

De komende dagen zijn we de oppas van Donna, Diantha, Olinda, Makena, Ago, Aswin en Maiken, en dat doen we met plezier.
Vanmiddag hebben we het spul van de kattenkamer gehaald en ze hebben heerlijk rondgelopen op het terras. Karin en Martijn hebben een mega afgebakend terras achter het huis en dat is ideaal.
In de Villa van Makena zaten de dames van ons Ria.
Makena vond het maar niks, die trutten in haar huis, en misschien heeft ze ook nog wel een beetje gelijk.
Haar kinderen moesten toch ook echt wel eens kijken wie die vreemde tantes waren.
Donna liet het koud, Diantha werd toegeblazen en Ollie ontplofte zelf zo wat!
Makena vindt ons niet meer zo lief, ze probeerde me zelfs aan te vallen, maar daar word ik nog steeds niet bang van. Alhoewel ze nu aan het ontdooien is, ik mag haar nu wel aaien.
Ago lijkt nog steeds heel veel op haar overgrootmoeder Linda.
Maiken ons meiske wordt een beauty en Aswin heeft veel van zijn oompje Mika.
Aswin kan ook gaan zitten kijken wat hij nu weer eens zal uithalen voor kattenkwaad.

Na een overheerlijke pannenkoek te hebben gegeten bij de Familie Suykerbuyk, gaat nu het betere bankgebeuren beginnen.
Lekker een filmpie kijken met een paar kleuters van kittens op schoot!
Ze zijn geweldig, kijk zelf maar even.

Ago een ode aan haar overgrootmoeder Gwendolyn, beter bekend als onze Linda.

Broertje Aswin, ondeugend lief ventje.

Is ze niet prachtig die grietepiet van ons....

Euschhhhh wie zijn die vreemde tantes in mama der Villa...

Belachelijk

Vandaag zijn we bij tijds opgestaan en langzaam aan alles voor de vakantie in orde gemaakt.
De auto zit vol, het lijkt wel die reclame van die auto's die uit elkaar spatten als de laatste tas erbij gezet wordt. Welk merk was dat ook al weer???

Goed en wel onderweg kwamen we bij de rotonde van Velperbroek politie tegen.
De politie hield al het verkeer tegen wat de rotonde op wilde.
In eerste instantie hadden we nog niet in de gaten wat er aan aan de hand was.
Al snel zagen we bussen vol voetbalsupporters voorbij komen. Tot zover had ik nog zo iets van: "ach laat ook maar".
Totdat wij achter de stoet aan reden en dus de sliert met bussen niet in mochten halen.
Ook waren telkens alle opritten afgesloten.
Je wilt niet weten hoeveel politie ik voorbij heb zien scheuren vanmiddag.
Gek als ze boeven moeten gaan vangen dan zie je ze niet, maar voor een paar bussen vol met voetbalsupporters is het zelfs al was het donker licht op de weg, van al de zwaailichten e.d.
Daar gaan onze belastingcenten, afschaffen dat voetballen en nu meteen, grrrrrrrrr......
Ik heb me hevig op zitten winden, maar het ergste van opwinden is dat het ook weer afgewonden moet worden, zeker bij mij:-)
Het meest belachelijke van dit circus vond ik dat de "escortservice" vlak voor Nijmegen vertrok????
Wat was dat toch allemaal voor onzin, wie het weet, die mag het zeggen!!!

Vakantie

Pfffffffuuuuuuu, we hebben vakantie.
Vandaag ben ik om half 3 al naar huis gegaan, ik had de knollen helemaal op.
Je werkt helemaal naar die laatste uren toe en als je dan klaar bent, dan wil je ook naar huis.
Lekker effe geshopt in Deventer, net een hapje gegeten bij Juffrouw Tok en zo dadelijk onder de wol, zonder katten. Ik wil het huis en mijn bed schoonhouden. Zelfs Kaya slaapt voor het eerst 's nachts buiten, wat zal ze sip zijn.
Morgen alles nog inspuiten met antivlo. Ik zie hier geen vlooien, maar ik moet er niet aan denken dat ik een vlooienplaag in huis aantref als we thuis komen.
Sinds een paar weken hebben we ook een logé, Rufus van de buren woont even bij ons.
Onze buuf is met vakantie en Ruffie is onze gast.
Kijk toch eens wat een mooie vent? Een schoolvoorbeeld van een effe rode kat.
Jaha ik zie ook streepje, maar Ruffie heeft geen brilletje en heeft ook geen lichte kin.
Een bril en lichte kin komt van de tabby, en onze buurjongen heeft dat niet. Net als zijn mama Maudje is hij effen rood, papa Robin is tabby:-) Snappen jullie het nog?

Bij vrouwen weet je nooit....

Op de kalender op mijn werk stond van de week een mooie spreuk:
Bij vrouwen weet je nooit waar de engel ophoudt en de duivel begint.
Ik mag dit soort spreuken wel, een beetje zelfspot.
Bij poezen is het al niet anders, leest en huivert:-)
De katten in de ren heb ik vanwege de vakantie anders verdeeld.
Normaal zitten de poezen in de grote ren met wat castraten en Balou met enkel en alleen castraten in zijn ren.
We hebben 1 poezeke en die gooit roet in het eten, zij heeft een mening over iedereen en laat dat dan ook duidelijk merken. Zo heeft ze een bloedhekel aan Rufus van de buren en aan onze Kaya.
Nou wil ik Kaya geen 3 weken blootstellen aan de tirannie van Lisa.
Dus woont Lisa sinds zondag bij Balou.
En tjongejonge wat is die vent verliefd. Ze is wel aan de pil hoor, maar hij weet dat ze nog een "echte poes" is blijkbaar.
Hij aanbidt haar en kust de grond waarop ze loopt.
Lisa loopt wulps te pronken met haar mooie staart, en haar ranke lichaam. Een playmate van de Playboy zou het niet beter kunnen.
Ze maakt hem helemaal het hoofd op hol, en als hij dan aanstalte maakt om haar te dekken dan krijgt hij de poten op de neus.
Tja Balou, vrouwen zijn gemeen zou het baasje zeggen.
Lisa is op dit moment een ware wolf in schaapskleren!

 

Lang zullen ze leven in de gloria....

Vandaag is het al weer 7 jaar geleden dat het mooste nestje ooit geboren is.
Domino, Donna, Diantha en Doni, meiden van harte gefeliciteerd!

De schoonheden, nog geen dag oud. Met hun mooie mama Freya!

Vakantiestress of voorpret?

Nog 3 dagen werken en dan kunnen wij genieten van onze welverdiende vakantie.
De boodschappen zijn zo goed als in huis, de was is klaar en gestreken.
De tassen met kleding zijn gepakt en de vakantiegidsjes zijn ter hand genomen.
Dit jaar gaan we het anders doen dan andere jaren dat we naar Noorwegen zijn geweest.
Normaal gesproken trokken wij 3 tot 4 weken rond en sliepen dan elke avond in een andere hut.
Dit jaar gaan we dat niet doen.
Ook de overtocht is voor de helft anders dan anders. Zo varen wij dit keer helemaal door naar Bergen, een boottocht van 21 uur.
Voor een groot gedeeltde langs de Noorse fjordenkust.
Tegen 23:00 uur passeren we Stavanger en dat moeten we nog meemaken, daarna mogen de luiken dicht:-)
Tegen een uur of 6 wil ik toch weer op zijn om de aankomst in Bergen te kunnen beleven.
Vanuit Bergen rijden we naar Voss, van daaruit over de Vikafjel naar het noorden.
Met behulp van veerpondjes willen we die dag in Geiranger aankomen.
Mocht dit niet lukken, dan doen we er gewoon een dagje langer over, geen punt.
In Geiranger gaan we logeren op camping Homlong, een hyttercamping met eenvoudige hytter die op een Goddelijke plaatst staan:-)
Vanuit Geiranger gaan we dagtochten maken naar Andelsnes en de Birksdalsbreen.
Ook willen we daar een paar dagen rust nemen. Dat wil niet zeggen dat we niets ondernemen, want het trollenpad en de Dalsnibba zullen vast aan ons trekken.
Dit zijn wegen en bergen die wij al een aantal malen hebben mogen meemaken, maar elke keer is het anders. Dat is het voordeel van Noorwegen, het landschap wordt gedomineerd door het weer.
Een slecht voorjaar geeft veel sneeuw, een warm voorjaar een hoop groen en watervallen.
We gaan dit jaar erg vroeg, vroeger dan dat we eerder zijn gegaan, dat zal ook andere indrukken gegeven.
Na een week Geiranger hebben we het denk ik wel gezien en reizen we naar het oosten.
Daar willen we gaan logeren op een hyttercamping aan een snelstromende rivier de Otta.
Van daaruit gaan we de Jotunheimen in en natuurlijk stavkerkjes bekijken, daar zijn er een groot aantal van in Oppland.
Ik had een heel leuk boekje over stavkerkjes en kon daar mooi in aangeven welke we al gezien hadden.
Ik had het boekje ja!!! Ik ben het kwijt.
Hopelijk hebben ze in Geiranger zo'n boekje, want het was wel zo handig.
Na een weekje Otta gaan we via de Hardangervidda, dus weer helemaal naar het westen, terug naar onze vrienden in Arendal.
Daar willen we nog een dagje logeren om de reis voort te zetten naar Denemarken.
Op 8 juni varen we over en verblijven nog 2 nachtjes in Hirtshals, even acclimatiseren!
Heel veel plannen, maar of we ze gaan uitvoeren???
Je weet het bij ons maar nooit.
Het zal ook aan het weer liggen waar we terecht komen. Zon is geen must, ik zou het wel fijn vinden als het droog weer is.

Wanneer ik de vuurtoren hieronder op de foto aan mij voorbij zie gaan, dan moet ik altijd even slikken.
Dit is het zuidelijkste wat je van Noorwegen te zien krijgt! Je bent dan onderweg naar huis....

Wishfull thinking

Het is nu 3 weken geleden dat onze Kaya de buurt aan het onveilig maken was.
Ze is toen ruim 1 week weggeweest en is sindsdien erg opgeknapt.
Haar vachtje is weer schoon en haar gewicht is toegenomen!
Laten we nu maar hopen dat de poezenpil me niet in de steek heeft gelaten.
Net als bij een echt gepland nestje na een dekking heb ik gisteren tepels gekeken.
Tja de tepeltjes van Kaya heb ik nog nooit zwanger gezien, ook nooit op gelet. Iets wat ik wel doe als onze poezen naar de kater gaan.
Vrijdagavond wilde ze gedekt worden door onze bink Mika, en die deed zijn best.
Ik heb echter nu geen enkel idee of we over 6 weken voor de kittenkooi zitten.
De tepeltjes staan overeind, en hebben een kleurtje, zou ze....
Nee het dekken spreekt dat tegen toch??.. of heb ik de ervaring dat dat niets wil zeggen....
Veel slapen deed deze slaapmuts toch al, als ze nog meer zou gaan slapen als wat ze normaal doet, dan wordt ze de hele dag niet meer wakker en zou ze verhongeren:-)
Ik ga er nog steeds vanuit dat ik spoken zie, of is dat de wens van de gedachten?!

Kattengedrag

Gisteravond zijn we naar een lezing geweest over kattengedrag.
Onze dierenartsen hadden het georganiseerd, omdat het deze week, "week van het huisdier" is.
Het was een gezellige avond met mensen die van dieren houden, en ons favo beestje in de hoofdrol.
Veel nieuws hebben we niet gehoord, maar het was toch leuk.
Met 1 ding was ik het absoluut niet eens.
De dame vond de beste tijd om een kitten te laten verhuizen, dat dat met 7 of 8 weken is.
Misschien voor de binding en dat ze dan hun mama niet meer zo nodig hebben, maar de gezondheid van een kitten is toch net zo belangrijk.
En als ik zie hoe de moeders hier met hun kinderen omgaan en viseversa, dan vind ik 13 weken een mooie leeftijd.
Ze zijn dan stabiel en volledig ingeënt.
Een mevrouw in het publiek die zei: "ik wil ze zo jong mogelijk, want voor je het weet zijn ze een half jaar oud en is het kitten eraf"
Nou die dame hoeft hier niet voor een kitten te komen, no way.
Iemand die zo met zichzelf bezig is, is geen echte kattenliefhebber in mijn ogen. Maar wil een kat omdat het diertje zo leuk op het bankstel past.
Al met al was het een geslaagde avond, dierenartsen bedankt:-)
http://www.petsbehaviour.nl/index/

Een memorabele dag

Vandaag is het 9 jaar geleden dat de eerste Bosliefjes geboren werden.
Moeder Linda schonk het leven aan 4 prachtige kittens.
Één van die kittens is onze Tessa, die vandaag dus 9 jaar oud is geworden.
Ook een dikke kus voor de broers van Tessa.
Diezelfde moeder Linda is vandaag precies een jaar geleden over de regenboogbrug gegaan.
Linda meisje we missen je nog steeds!

Afscheid

Elk afscheid is het begin van een mooie herinnering....

Dit is de tekst die de eerste pagina siert van een fotoboek dat ik heb gemaakt.
Vanavond hebben we afscheid genomen van onze directeur, een man met vele gezichten, heb ik ervaren.
Een zakenman, een man met gevoel een man met oog voor zijn medemensen.
Helaas maak je in het werkzame leven vaak alleen de zakenman mee, maar ik heb ook kennis mogen maken met de man achter het "masker".
Beste Fred, bedankt voor alles wat je voor mij hebt betekend...............het ga jullie goed in de rest van jullie leven.

We hebben ook nog een mooi aandenken gekregen, maar dat komt morgen, wanneer het afscheid een herinnering is geworden.............

Het regent het zegent....

..de pannekes worden nat...
er kwamen 2 soldaatjes aan,
en die vielen op hun gat!

Tjongejonge wat een water, hahahaha....maar wel lekker fris.
Al die stofwolken zijn weg, zelfs mijn autootje is weer wit........met zwarte strepen hahahaha....
Het was me vandaag het dagje wel. Om half 5 liep de wekker af, en ik deed net alsof ik naar een kattenshow moest:-)
Als er showkatjes binnen zouden zijn geweest dan hadden ze zeker kattenshow-gedachten gehad.
Maar nee de "showkatjes", hebben we die nog hahaha...die zaten buiten.
Om 5 uur stond ik in de koelcel monsters uit te pakken, tot een uur of 11.
Na 12 uur begon het nog even, en rond een uur of 1 mocht ik naar huis.
Eerst ben ik gaan sporten, goed hè? En daarna nog wat boodschappen gedaan voor de vakantie.
Lekker luchtje gekocht en ingeblikt vlees. In Norge moeten we wel wat te eten hebben.
In het reisboekje "Trotter" staat dat:"het eten en zo in Noorwegen zo duur is dat het in strijd is met de mensenrechten"!
Ik moest er hartelijk om lachen. Vers fruit en verse groente zijn schadalig duur dat klopt. De aardbeien zijn wel de lekkerste van de hele wereld:-)
Vlees is niet per 2 stukjes te kopen, maar per kiloooooooos, dus neem ik het voor alle dagen vanuit Nederland mee.
Nee ik ben niet zo'n muts die ook kilo's piepers enzo mee gaat nemen, maar vlees is echt noodzakelijk.
Wel nemen we een oventje mee, das handig dan hoeft je niet in alle vroegte brood te gaan halen in de buurtsuper, als die er uberhaupt 1 is. Elke morgen verse afbakbroodjes.
Nog ruim 1 week werken en dan hebben we vakantie, heerlijk!!!

"Ik ben een bink"

"Reismandjes eng????
Nee hoor, je kunt er lekker in liggen.
Maar ja ik ben wel een bink natuurlijk!"

Boeven!

Jaaaaaaaaaaa we zijn weer thuis, en we hebben geweldig genoten!
Jeetje wat zijn de kittens mooi en lief en ondeugend en zacht en en en en........
Auroa is een plaatje van een Noor, dat wordt een hele mooie.
Alicia heeft een schattig snoetje en is dol op stokjes met veertjes.
Agootje lijkt sprekend op haar betovergrootmoeder Linda, de gelijkenis is zo treffend.
Adinda, ons meiske(zie inzetfoto) is ook een plaatje en lijkt erg veel op haar papa. Ze is mooi stevig!
De broertjes Aswin en Aaron zijn zo ontzettend lief. Het zijn echte katertjes, zo schattig.
Ik heb zo'n 250 foto's gemaakt en die heb ik net uitgezocht.
De mooiste staan op onze website, en hier even een voorproefje.
Dit zijn ze allemaal op 1 na:-)

Mijn schaduw

Kaya is sinds een paar dagen mijn schaduw.
Ze is helemaal verliefd op mij geloof ik.
Wat ik ook doe, ze is niet ver uit de buurt.
Zo heeft ze me net meegeholpen met het invullen van de overdrachtsformulieren, het is een lieffie.
Het abces is rustig, er lijkt niet meer troep in te komen, dus blijf ik er maar van af.
Kaya is nu ook druk met haar vachtje, ze wast en wast. Heerlijk om te zien dat ze zo opgefleurd is.

Stambomen deel 2

Zo de nieuwe stambomen zijn in huis.
We zijn vanavond even naar de dame van het stamboek gereden, en hebben ze omgeruild.
Onder het genot van een bakkie koffie hebben we lekker over katten zitten kwebbelen.
Diverse kleuren en maten Main Coons hebben we voorbij zien wandelen rondom en in een mooie boerderyje in Tukkersland.
Heel fijn dat we het zo hebben kunnen regelen, want zo kan ik al mijn verantwoordelijkheden afschuiven op nicht Karin, wat kittens betreft.
Morgen mogen we weer kitties kijken, dus zondag allemaal naar mijn blogje voor de nieuwe plaatjes van de boeven:-)

De moeite wordt beloond.

Op de sportschool heb ik vandaag weer een conditie-test gedaan.
En die viel heel goed uit. Ik ben er blij mee:-)
Dan is alle moeite en tijd niet voor niets geweest.
Sinds 3 januari ben ik inmiddels 5,2 kilo afgevallen, en is mijn conditie van "matig" naar "kan beter" naar "zéér goed" gegaan.
Zo heb ik de afgelopen 2 maanden 2 kilo vet verbrand, en dat zijn heel veel pakjes boter!
Wat heerlijk dat ik dit ouwe lijf toch nog in vorm kan krijgen:-)

Heel vroeg

Ik ben net even bij Kaya geweest. Vanwege het lekken van haar wondje heeft ze vannacht op de kattenkamer geslapen.
Ze is op dit moment een ware brulboei, ze is het er niet mee eens.
Zoveel pit is een goed teken:-)
Haar wond is mooi dicht, en het weefsel erom heen is soepel.
Het voelt ook niet warm aan, gelukkig maar!
Ze heeft net ook met smaak wat zitten eten.
Vanmiddag maar verder kijken, nu ga ik even werken ........... gaap ........................

Allemachtig

Vanavond ontdekte we een vieze stinkende drap in de vacht van Kaya.
We dachten dat ze haarzelf bevuild had.
Tijdens het schoonmaken piepte ze, maar er drong niet echt wat tot me door.
Effe later heb ik nog eens gekeken en zag ik een hoop vieze troep uit Kaya komen.
Ons meiske heeft een abces en wat voor 1.
Ik heb net nog even de da. gesproken wat ik hier mee aan moet!
We zijn wel een paar minuten bezig geweest om alles eruit te drukken.
Allemachtig wat een troep. Het zal nu wel opluchten, nu de grootste druk eraf is.
Martin heeft nu geperforeerde handen. Ze heeft lekker zitten bijten, maar goed het is voor het goede doel:-) Niet zeuren Martin!!!!!
Van de week mopperde ze ook wel eens als ik haar vast had, maar dan denk je niet aan dit.
De ab. zal zijn werk wel gaan doen, en verder houden we de wond goed in de gaten.
Mocht het nodig zijn ga ik morgen nog even bij de da. langs.

Wat zal ze toch allemaal meegemaakt hebben. Zou ze een oplawaai gekregen hebben tijdens het vluchten.
Het abces zit op haar achterpoot, net waar haar poot begint.
Zou ze bang zijn geweest, zou ze bedreigd zijn.
Ze is gebeten of heeft een klap gehad. De wond is 1 cm in doorsnede, en staan nog 3 blauwe plekjes in de buurt.
Arme Kaya, het leven valt ook niet mee.

Naar de dierenarts

Vanvond ben ik even met Kaya naar de da. geweest.
Gisteren was ze me te rustig. Als ik haar ergens neerlegde, dan bleef ze zo liggen!!!
Ze voelde ook warm aan.
De da. vond haar magertjes, en ja dat is ze ook. Ons meiske eet ook nog niet genoeg naar mijn zin. Ook dat was al een reden om naar de da. te gaan.
Kaya heeft dus koorts. Het zullen waarschijnlijk haar longen zijn.
Ik heb ab. en een pijnstiller/koortsremmer voor haar gekregen. Hopelijk knap ze daar snel mee op.

Stambomen

Jippie de stambomen van de kittens van Makena en Jayden zijn vandaag binnen gevallen.
Ik vind het altijd weer leuk om al die namen op een rijtje te hebben staan.
Van de 30 katten ken ik er 18 persoonlijk en das kei leuk!!!
Maar helaas ik heb een foutje ontdekt, want de overgrootmoeder van de kittens onze Linda staat op de stamboom als EP Narviks Gwendolyn!
Maar dat is te min voor onze prachtige Linda die helaas bijna een jaar dood is. Gwendolyn had ook de titel EC, dus EP/EC Narviks Gwendolyn.
Kritisch?? We hebben 3 jaar gedaan over deze titel, half Europa doorkruisd en een hoop pingping lichter:-)
En een europsche kampioene in groep 6, das een kunst al zeg ik het zelf hahahaha.
Alle eer is trouwens voor ons mooie stammoederke:-)
Ik heb het stamboek al gemaild, en ik weet zeker dat het goed komt.
Volgens mij heb ik al eens zoiets aan de hand gehad?
Dit wordt keurig opgelost door de dame van het stamboek, zeker weten!
By the way hebben jullie die boeven al gezien op hun weblog: Villa Makena, echt doen, ge-wel-dig!!